Curefip.com Klinische tests van GS-441524 voor katten met FIP [EEN UPDATE]

1. Inleiding

Feline infectieuze peritonitis (FIP) is een virale ziekte die wordt veroorzaakt door feliene coronavirus (FCoV). Dit virus is een mutant van feliene enterische coronavirus (FeCV) die niet gemakkelijk kan worden verslagen door de natuurlijke immuunrespons van een kat. FCoV zal witte bloedcellen infecteren en zich door het lichaam van de kat verspreiden. De ziekte is progressief en kan dodelijk zijn als ze onbeheerd wordt achtergelaten. Naar schatting kan deze ziekte 1,4% van de katten over de hele wereld doden.

FIP kan worden onderverdeeld in twee categorieën, de effusieve (natte) vorm en de niet-effusieve (droge) vorm. Veel voorkomende symptomen van FIP zijn verlies van eetlust, koorts, depressie en gewichtsverlies. Katten kunnen van tijd tot tijd evolueren van de ene FIP-vorm naar een andere.

Nucleoside-analoog is veelbelovend gebleken bij de behandeling van zowel effusieve als niet-effusieve FIP. Professor Pederson en zijn collega's ontdekten dat een nucleoside-analoog, GS-441524, effectief is bij de behandeling van FIP.[1] Hun onderzoek dat in februari 2019 werd gepubliceerd, toonde aan dat 26 van de 31 katten herstelden van FIP, ongeacht de vorm en leeftijd. Bovendien heeft een ander onderzoek door Dickinson en zijn collega's aangetoond dat GS-441524 kan worden gebruikt om 3 van de 4 katten met neurologische FIP te genezen.[2]

In onze klinische proef wilden we de klinische resultaten die door de onderzoeksgroep van Dr. Pedersen werden gepubliceerd, reproduceren en verbeteren. Twaalf katten namen deel aan onze klinische proef. Doseringen tussen 5-10 mg/kg lichaamsgewicht van de kat werden gegeven op basis van de ernst van de FIP-infectie. 11 katten kregen onze 15 mg/ml oplossing. 1 kat kreeg onze oplossing van 17 mg/ml.

1 kat, code F2003W toonde vooruitgang tijdens de behandeling, aangezien hij aankwam van 2,9 kg naar 3,5 kg. Vanwege ernstige leverschade werd hij echter op doktersadvies geëuthanaseerd.

2 katten met code F2001N en F2002N vertoonden neurologische symptomen voorafgaand aan de behandeling. Ze begonnen met de behandeling met onze 15 mg/ml GS-441524, maar veranderden na 20 dagen op een ander merk GS met een hogere concentratie van 17 mg/ml. De reden voor deze beslissing volgens katteneigenaren was dat het dagelijkse injectievolume met de 15 mg/ml te hoog was voor katten met ernstige neurologische FIP-symptomen. We hebben een oplossing van 17 mg / ml gemaakt kort nadat we van hun ervaring hadden gehoord.

2 katten F2006O en F2004DN zijn eind juni met de behandeling begonnen en hebben op het moment van dit verslag slechts 10 dagen behandeling gehad. F2006O vertoonde oculaire symptomen en F2004DN vertoonde neurologische symptomen die de mobiliteit van de kat beïnvloedden. Beide katten vertoonden merkbare verbeteringen binnen de eerste 10 dagen van de behandeling met onze GS-441524. F2006O kwam aan na 2 injecties en het geïnfecteerde oog begon op te ruimen. De mobiliteit van F2004DN verbeterde na 5 injecties.

2 katten, nieuwsdeelnemers zijn beide terugvalgevallen van een ander merk. Ze beginnen volgende week met de FIP-behandeling met onze 17 mg/ml GS-441524.

5 katten hebben een behandeling van 60 dagen achter de rug. Hun vorderingen worden hieronder in detail beschreven.

2. Methoden:

Deze 5 met FIPV geïnfecteerde katten hadden een leeftijd variërend van 0,5 tot 96 maanden. 2 van de katten hadden niet-effusieve (droge) FIP (F2010D en F2011D), terwijl de overige 3 katten effusieve FIP hadden (F2007W, F2008W en F2009W). Hiervan zijn F2007W, F2009W en F2011D van Brits korthaar gefokt, terwijl F2008W en F2010D van Europees korthaar zijn gefokt. De behandeling werd gedurende 12 weken uitgevoerd met een dosering van 5,0 mg/kg elke 24 uur. De eerste bloedtest werd gedaan op kat F2008W, F2010D en F2011D. Na 25 dagen injectie werd nog een bloedonderzoek gedaan met F2011D. Lichaamsgewicht en temperatuur werden geselecteerd als twee belangrijke indicatoren voor de werkzaamheid van de FIPV-behandeling met behulp van de GS-441524-oplossing.

3. Resultaten en discussie

3.1. Volledig bloedbeeld (CBC)

Table 1. Blood test results of selected FIPV infected cats.

Tabel 1 laat zien dat een lage A/G-ratio een van de indicatoren is van FIPV-infectie. Zoals gepresenteerd, hadden alle geteste katten een initiële A/G-ratio lager dan 0,57 vóór onze GS-441524-behandeling. Dit wordt toegeschreven aan het lage serumalbuminegehalte en het hoge serumglobulinegehalte bij katten met FIP.[1] Na de behandeling nam de A/G-ratio zoals verwacht weer toe tot het normale bereik.

Een ander signaal van FIPV-infectie was hoger dan de normale totale eiwitconcentratie. Cat F2008W en F2011D werden gediagnosticeerd met een hoge totale eiwitconcentratie van respectievelijk 90 g/L en 94 g/L. Dit is iets hoger dan de bovengrens van het normale bereik. De totale eiwitconcentratie was na 25 dagen behandeling weer normaal. De afname van het totale eiwit wordt toegeschreven aan de afname van de monocyten- en neutrofielenconcentratie, wat het herstel van FIP aangeeft.

De bloedtestresultaten van F2011D gaven aan dat FIP ​​het katabolisme van rode bloedcellen zou kunnen versnellen. Dit bleek uit een lager dan normaal hemoglobinegehalte en een significant hoger totaal bilirubinegehalte (hyperbilirubinemie) vóór de behandeling. Na de behandeling keerden zowel de hemoglobine- als de totale bilirubinespiegels van F2011D terug en vielen binnen het normale bereik. De hemoglobinespiegel was na 25 dagen behandeling met 31,6% verhoogd tot 125 g/l, terwijl de totale bilirubinespiegel met 44,4% was verlaagd tot 5 μmol/l.

3.2. Gewichtsverandering

Figure 1. Weight change of wet FIP cats during treatment.

Figure 2. Weight change of dry FIP cats during treatment.

Tijdens de behandeling werd gewichtstoename waargenomen bij zowel natte als droge FIP-katten (Figuur 1 en Figuur 2). Dit komt door het herwinnen van de eetlust die verloren ging bij infectie. Volgens onderzoek begonnen de katten al na 5 dagen aan te komen. Echter, zoals aangetoond door kat F2008W, werd aangetoond dat gewichtstoename kan worden uitgesteld tot na 7 dagen behandeling. Een kleinere mate van gewichtstoename werd ook waargenomen bij de drachtige kat na de bevalling. Het gewicht van kat F2007W is na dag 10 sterk afgenomen door de geboorte van kittens. Daarna begon het gewicht van de kat te stijgen en keerde terug naar 4,9 kg en bleef daarna gehandhaafd.

Vergelijking tussen de gewichtsverandering bij natte en droge FIP-katten leidt tot de conclusie dat droge FIP-katten een grotere mate van gewichtstoename ervaren dan hun natte tegenhangers.

3.3. Lichaamstemperatuur

Figure 3

Figuur 3. Lichaamstemperatuur van droge FIP-katten gedurende de eerste 28 dagen van de behandeling. De normale lichaamstemperatuur van een kat ligt tussen 37,7 – 39,1 °C.

De lichaamstemperatuur van de droge FIP-katten werd gevolgd om de effectiviteit van de behandeling met GS-441524 te evalueren. Figuur 3 toonde aan dat beide droge FIP-geïnfecteerde katten die werden waargenomen een hogere temperatuur hadden die bijna koorts had. Na het begin van de behandeling daalt de lichaamstemperatuur van de oudere kat F2010D (2 jaar oud) geleidelijk tot het normale bereik en fluctueert binnen dit bereik. Er werd geen koorts waargenomen bij deze kat gedurende de monitoringperiode van 28 dagen.

Daarentegen had kat F2011D minder fluctuatie dan de F2010D. Zijn lichaamstemperatuur bleef aan de hoge kant en kreeg uiteindelijk koorts tussen dag 8 en dag 16. Na 15 dagen behandeling begon de kat te reageren op de behandeling en de lichaamstemperatuur viel de volgende dagen geleidelijk terug naar normaal. De temperatuur van deze kat blijft de rest van de bewakingsperiode binnen het normale bereik. Dit geeft aan dat onze GS-441524-oplossing effectief is bij de behandeling van FIP en koorts verlicht.

4. Conclusie

Samenvattend, de resultaten van vijf katten die 60 dagen van onze klinische proef hebben voltooid, hebben aangetoond dat onze GS-441524-oplossing effectief is bij de behandeling van effusieve (natte) en niet-effusieve (droge) FIP. Hoewel de deelnemende katten met verschillende snelheden en mate reageerden, bleek het geneesmiddel effectief bij de behandeling van FIP, zoals blijkt uit een toenemende A/G-verhouding, een verlaging van het totale eiwit tot normale waarden, een verhoging van de hemoglobineconcentratie tot een normaal niveau en het oplossen van hyperbilirubinemie en koorts bij geïnfecteerde katten. . Uiteindelijk ervoeren de herstellende katten gewichtstoename als gevolg van het herwinnen van de eetlust.

De resultaten van de 7 overgebleven katten zullen na voltooiing van hun behandelingen worden gepubliceerd in een bijgewerkte versie van dit rapport.

5. Referenties

[1] Niels C. Pedersen, Michel Perron, Michael Bannasch, Elizabeth Montgomery, Eisuke Murakami, Molly Liepnieks, and Hongwei Liu, Efficacy and safety of the nucleoside analog GS-441524 for treatment of cats with naturally occurring feline infectious peritonitis, J. Feline Med. Surg. 2019; 271–281.

[2]Peter J. Dickinson, Michael Bannasch, Sara M. Thomasy, Vishal D. Murthy, Karen M. Vernau, Molly Liepnieks, Elizabeth Montgomery, Kelly E. Knickelbein, Brian Murphy, Niels C. Pedersen, Antiviral treatment using the adenosine nucleoside analogue GS ‐441524 in cats with clinically diagnosed neurological feline infectious peritonitis, J. Vet. Intern. Med. 2020; 1-7.

Deel dit artikel met degenen die het zouden moeten lezen.

Uitgegeven door: nl.curefip.com

Bezoek ons op FB: facebook.com/fipcure